Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

।। জীৱন-ৰেখা ।।

।। জীৱন-ৰেখা ।।                          ........দেৱজিৎ ভৰালী । কষ্ট । জীৱনৰ এডাল ৰেখা । জীৱন পোৱাৰ দিনাই অংকন কৰা এই ৰেখাডাল আজীৱন থাকি যায় । বহু চেষ্টা কৰে জীৱনে ৰেখাডাল মচি পেলাবলৈ কিন্তু সেই চেষ্টা ব্যৰ্থ হয় সৰহভাগ সময়তে । আচলতে সময়েই লগ নিদিয়ে সেই কাৰ্যত । জীৱনে তেন্তে কিয় উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে... সেই ৰেখাডাল যে এডাল জীৱনৰেখা ? কিয় বুমেৰাং হৈ ঘুৰি আহিব বুলি জানিও  বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰে সেইডাল দলিয়াই পেলাবলৈ ? কিয় জীৱনে বোধ নকৰে যে কষ্টৰ ৰেখাডাল সজীৱ হৈ আছে মানেই জীৱন আছে ? এৰা...... নকৰে হয়তো এইকাৰণেই...... যে জীৱন সুখ পিয়াসী ,  হৰ্ষ পিয়াসী । জীৱনক উপভোগ লাগে , আনন্দ লাগে , বিনোদ লাগে , জীৱনক বিশ্ৰাম লাগে । জীৱন লৱৰি ফুৰে ; জীৱন দৌৰি ফুৰে  এনে কিছু পাৰ্থিৱতাৰ দিশে য'ত কষ্টৰ কোনো স্থান নাই । তাতনো কেনেকৈ থাকিব । সেই ৰেখাডাল দেখোন জীৱনতেই আছে । জীৱনে সেই পাৰ্থিৱতাৰ পৰশত একধৰণৰ মছগুল হৈ পৰে । সেই মছগুল প্ৰবৃত্তিয়েই আচলতে জীৱনৰ  কষ্টৰ ৰেখা...
Read more

-জীৱন আৰু সন্তুষ্টি-

- জীৱন আৰু সন্তুষ্টি - সন্তুষ্টি জীৱনৰ বাবে এটি প্ৰশ্ন । যি হয়টো   একপ্ৰকাৰে আজীৱন প্ৰশ্ন হৈয়েই থাকি যায় । জীৱনৰ ভিন ভিন সময়ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ইয়াৰ উত্তৰ বিচাৰি পোৱা যায় যদিও শেষ মুহূৰ্তত পুনৰ যেন প্ৰশ্নই হৈ উঠে । আমি ভাবি   যাওঁ জীৱনে সন্তুষ্টি দিলে .. কিন্তু কৰ ' বাত নহয় কৰ ' বাত যেন   ইয়াৰ বাবদ পোৱা উত্তৰটিয়ে  এটি   হ’লেও প্ৰশ্নবোধক   থৈ যায় । আমাৰ দায়িত্ব তথা ইয়াৰ পালনাৰ্থে কৰি যোৱা জীৱনৰ কৰ্মৰাজিৰ মাজত জীৱনে এনেদৰে গাঁথি লাগি সোমাই পৰে যে সেই গাঁথিবোৰ খোল খোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া শেষ হোৱালৈকে ই প্ৰায় ক্লান্ত হৈ পৰে আৰু ক্ষন্তেক জিৰণি ল’বলৈ চেষ্টা কৰে । সেই জিৰণি লোৱাৰ মুহূৰ্তবোৰত যেতিয়া জীৱনে এৰি   অহা সময়বোৰ আৰু ব্যস্ততাবোৰৰ কথা সোঁৱৰে তেতিয়াই সন্তুষ্টিয়ে যেন ক্ষন্তেক দেখা দিয়েহি । জীৱনে মিচিকিয়াই । কিন্তু সেই মিচিকনিত সন্তুষ্টিৰ ছাঁ বহুসময়ত যেন নপৰেহি । প্ৰকৃতাৰ্থত সেই   ছাঁ আমাৰ মাজতেই লুকাই   থাকে । আজীৱন শেষ ...
Read more

।। মন , জীৱন আৰু আৱৰণ ।।

।। মন , জীৱন আৰু আৱৰণ ।।                                                        ✍🏻 দেৱজিৎ ভৰালী  জীৱন যত' দূৰলৈকে । মন তাৰ সাৰথি । চিন্তাৰ সোপানবোৰে খোদিত কৰি যোৱা মনৰ প্ৰতিটো দিশে জীৱনৰ গতি নিৰ্ধাৰণ কৰি যায় । এনে কোনো কথা নাই যে সকলো সম্ভৱ হবই লাগিব বা সকলো গ্ৰহণ নকৰিবই লাগিব । বিচৰা , নিবিচৰা , পোৱা , নোপোৱাৰ মাজত এটি গ্ৰহণযোগ্য অৱস্থিতি মনৰ মাজত বৰ্তাই ৰখাটো আমাৰ জীৱনৰ বাবে মংগল । তেতিয়া দুখবোৰে লাই কমকৈ পাই । সত্যতা সকলোতে লুকাই থাকে । আনকি মিছাৰ আঁৰতো । সেয়ে সেই সত্যতাৰ বাবে আমি আমাৰ জীৱনক অনবৰতে প্ৰস্তুত কৰি ৰখাতো প্ৰয়োজন  ।  সাধাৰণতেই জীৱনে অলীক ধাৰণাৰ আৱৰণ এখন আমৃত্যু মেৰিয়াই ৰাখে । মনে সেই আৱৰণখনৰ সতে সহবাস কৰি ভাল পায় আৰু জীৱনক বহু সময়ত কেতবোৰ আপাত' চিন্তাৰ বোজা দিয়ে । সেই বোজা বহুসময়ত জীৱনে কঢ়িয়াই ভাল পায় আৰু উপভোগ কৰে । কিন্তু বহুসময়ত সেই বোজাই অত্যন্ত বোজা দি জীৱনক হাঁউলাই পেলায় । পুনৰ পোন হবলৈ অৱকাশ নিদিয়ে ...
Read more